 | ||||||||||
| ||||||||||
|
| ||||||||||
HABER ARAEN ÇOK OKUNANLAR |
ŞİMDİ MUT KAZANSIN
14 Kasım 2026, 17:43 Mut Ticaret ve Sanayi Odası seçimleri tamamlandı. Nebiattin Ata başkanlığındaki yeni yönetim ve meclis üyeleri görevlerine başladı. Öncelikle kendilerine başarı diliyorum. Çünkü artık kutlamaların değil, sorumlulukların başladığı bir dönemdeyiz. Bana göre bu seçim yalnızca bir oda yönetiminin değişmesi değildir. Asıl soru şudur: Mut’un kaderi değişecek mi? İlçemiz yıllardır aynı döngünün içinde dönüp duruyor. Bereketli topraklarımız var, çalışkan üreticimiz var, dört mevsim süren tarımsal üretimimiz var. Kayısıda, zeytinde, erikte, incirde, zeytinyağında ve daha birçok üründe Türkiye’nin sayılı merkezlerinden biriyiz. Ama bütün bu üretim gücü, nedense Mut’un sokaklarına refah olarak yansımıyor. Gençler iş bulmak için ilçeyi terk ediyor, geri de gelmiyor. Üretici maliyetlerin altında eziliyor. Esnaf her geçen yıl biraz daha zorlanıyor. Plansız kentleşme büyüdükçe büyüyor. Belirsizlik ise günlük hayatın bir parçası hâline gelmiş; kimse önünü göremiyor. Demek ki sorun üretmekte değil; ürettiğimizi ekonomik değere dönüştürememekte. Tam da bu nedenle, altyapısı hazırlanan ancak beklenenden yavaş ilerleyen Mut Organize Sanayi Bölgesi sıradan bir yatırım değildir. Burası tamamlandığında yalnızca birkaç fabrikanın kurulacağı bir alan olmamalıdır. Doğru planlanırsa, Mut’un ekonomik zihniyetini değiştirecek bir dönüm noktası olabilir. İşte burada yeni Mut Ticaret ve Sanayi Odası yönetiminin tarihî sorumluluğu başlıyor. Kamuoyunda yeni yönetimin iktidardaki Cumhur İttifakı’na yakın olduğu yönünde değerlendirmeler ve iddialar dile getiriliyor. Bu değerlendirmelerin doğruluğu bir yana, eğer merkezi yönetimle güçlü bir iletişim ve koordinasyon kurulabilecekse, bunun siyasi bir avantaja değil, Mut’un ortak çıkarına dönüşmesi gerekir. Çünkü ilçelerin kaderini değiştiren şey kişisel siyasi yakınlıklar değil, o yakınlığın toplum yararına kullanılıp kullanılmadığıdır. Bugün Ankara’nın kapıları açılabiliyorsa, o kapılardan kişisel ilişkiler değil; yatırım teşvikleri, altyapı kaynakları, sanayi destekleri, ihracat projeleri ve yeni istihdam olanakları girmelidir. Mut’un buna ihtiyacı var. Belki de her zamankinden daha fazla… Çünkü artık sadece tarım yaparak kalkınmanın mümkün olmadığı açıkça görülüyor. Mut’un yaşadığı ekonomik tablo da bunu doğruluyor. Mut’un önünde yeni bir eşik bulunuyor. Bu eşik, tarımdan tarıma dayalı endüstriye geçiştir. Yıllardır tonlarca zeytin üretiyoruz. Peki ne kadarını kendi markamızla dünya pazarına sunabiliyoruz? Kayısı üretiyoruz. Kaçı işlenerek, paketlenerek, katma değer oluşturacak şekilde ihraç ediliyor? Erik, incir, nar, sebze… Hepsi aynı soruyu soruyor. Biz üretmeye devam ediyoruz. Başkaları ise bizim ürünlerimizden daha fazla kazanıyor. İşte değiştirilmesi gereken düzen tam da budur. Organize Sanayi Bölgesi yalnızca fabrika bacalarının tüteceği bir yer olarak görülmemelidir. Burada zeytin ve zeytinyağı işleme tesisleri kurulmalı; modern paketleme ve ambalaj merkezleri oluşturulmalı, soğuk hava depoları yaygınlaştırılmalı, kalite kontrol laboratuvarları kurulmalı ve ihracata yönelik lojistik altyapısı güçlendirilmelidir. Kooperatifler, üretici birlikleri ve özel sektör aynı masa etrafında buluşturulmalıdır. Artık ham ürün satan değil, marka oluşturan bir Mut hedeflenmelidir. Üstelik fırsat yalnızca tarımla sınırlı kalmamalıdır. Mut’un Mersin, Karaman ve Konya gibi çevredeki büyük organize sanayi bölgelerine olan coğrafi yakınlığı önemli bir avantajdır. Ara malı üreten, ambalaj sanayisine hizmet veren, makine ve tarım teknolojileri geliştiren işletmeler için de yeni yatırım alanları oluşturulabilir. Bunun anlamı çok açıktır: Daha fazla yatırım… Daha fazla istihdam… Daha fazla üretim… Daha fazla vergi geliri… Ve en önemlisi, ilçesinde gelecek gören gençler… Bana göre gerçek kalkınma budur. Yeni Ticaret ve Sanayi Odası yönetiminden beklentim; yalnızca rutin oda hizmetlerini yürütmesi değil, Mut’un önüne kısa, orta ve uzun vadeli bir ekonomik yol haritası koymasıdır. Hangi sektörlere öncelik verilecek? Hangi yatırımcılar ilçeye davet edilecek? Hangi ulusal ve uluslararası fonlardan yararlanılacak? Mut hangi ürünlerde marka kent olacak? İhracat hedefi nedir? Beş yıl sonra nasıl bir Mut hayal ediliyor? İşte bugün cevaplanması gereken sorular bunlardır. Çünkü vizyonu olmayan kurumlar günü kurtarır; vizyon sahibi kurumlar ise gelecek inşa eder. Bu nedenle yeni yönetime düşen görev yalnızca temsil görevi değildir; öncülük etmektir, bir araya getirmektir, cesaret vermektir, yatırımcıyı ikna etmektir ve Mut’un hakkını Ankara’da, Mersin’de ve uluslararası platformlarda savunmaktır. Bugün artık kimsenin siyasi tartışmalarla kaybedecek zamanı yok. Mut’un kaybedecek yılları da yok. Kazanan bir parti değil, Mut olmalıdır. Kazanan birkaç kişi değil, üretici olmalıdır. En önemlisi, kazanan yalnızca sermaye değil; emeğin alın teri olmalıdır. Çünkü gerçek kalkınma; yalnızca büyüyen rakamlarla değil, refahın toplumun tamamına yayılmasıyla anlam kazanır. Ben hâlâ umutluyum. Çünkü Mut’un en büyük sermayesi verimli toprakları değil, üretme iradesidir. Şimdi bu iradeyi sanayiyle, teknolojiyle, markalaşmayla ve ihracat vizyonuyla buluşturma zamanıdır. Eğer yeni Ticaret ve Sanayi Odası yönetimi bunu başarabilirse, bugün yapılan seçimler yalnızca bir yönetim değişikliği olarak hatırlanmayacaktır. Belki de yıllar sonra, Mut’un kabuğunu kırdığı dönemin başlangıcı olarak anılacaktır. Son olarak, bu köşe yazıma tespitleri ve değerlendirmeleriyle katkı sunan, düşünceleriyle bana ilham veren arkadaşlarıma içtenlikle teşekkür ediyorum. YAŞAMDAN İZLER Bu haber 3 defa okunmuştur.
|
|
||||||||
|
Altyapı: MyDesign Haber Sistemi |
||||||||||
