 | ||||||||||
| ||||||||||
|
| ||||||||||
HABER ARAEN ÇOK OKUNANLAR |
UYUŞTURUCUYLA MÜCADELE
15 Kasım 2026, 07:58 Bir ülkenin geleceğini yok etmek için ordular kurmaya gerek yoktur. Bazen bir neslin umudunu, hayallerini ve geleceğe dair inancını tüketmek yeterlidir.
Bir ülkenin geleceği, sahip olduğu doğal kaynaklardan, yollarından, binalarından veya ekonomik gücünden önce gençliğinin sağlıklı ve güvenli bir geleceğe sahip olup olmadığıyla ölçülür. Bugün Türkiye’nin karşı karşıya olduğu en ciddi toplumsal sorunlardan biri, gençler arasında uyuşturucu ve bağımlılık tehlikesinin yayılmasıdır. Bu mesele artık yalnızca güvenlik güçlerinin, emniyetin veya ailelerin tek başına mücadele edebileceği bir sorun olmaktan çıkmıştır. Bu, topyekûn bir toplumsal sorumluluktur. Peki gençlerimizi kim koruyacak? Aile mi, okul mu, devlet mi, sivil toplum kuruluşları mı? Elbette hepsi. Ancak gençlerin hayatına dokunan, onlara bir ideal, bir hedef ve aidiyet duygusu kazandıran gençlik kuruluşlarının da bu mücadelede önemli bir sorumluluğu vardır. Bu noktada Ülkü Ocaklarının misyonu ve gençlik çalışmaları üzerinde özellikle durmak gerekiyor. Ülkü Ocakları, yıllardır gençlere eğitim, kültür, tarih, millî bilinç ve toplumsal sorumluluk kazandırmayı amaçlayan bir gençlik kuruluşu olarak faaliyet göstermektedir. Bu birikimin, uyuşturucuyla mücadelede somut ve sürdürülebilir projelere dönüştürülmesi büyük önem taşımaktadır. Bu noktada Ülkü Ocaklarının uyuşturucu konusunda gösterdiği hassasiyet ve gençleri kötü alışkanlıklardan uzak tutmaya çalışmaları takdire şayandır. Gençleri milli ve manevi değerlerle buluşturan, onları sosyal, kültürel ve sportif faaliyetlere yönlendiren bu çalışmaları toplumun farklı kesimleri tarafından takdir edilmektedir. Bugün birçok anne ve baba çocuğunu Ülkü Ocağına göndermesi boşuna değildir. Genç insan kendisini değerli hissetmeli, bir yere ait olduğunu bilmeli ve hayatında ulaşabileceği hedefleri olmalıdır. Bir gence yalnızca uyuşturucunun zararlarını anlatmak yeterli değildir. Ona yaşama sevinci, özgüven, meslek, eğitim fırsatı ve geleceğe dair umut vermek en doğru olanıdır. Gençlerde uyuşturucu alışkanlığı konusunda artık “bireysel bir bağımlılık” değil, gençliğin geleceğini ilgilendiren ciddi bir toplumsal mesele ile karşı karşıyayız. “2026’da yayımlanan NARKOLOG verileri, uyuşturucuya başlama açısından 15-24 yaş döneminin en riskli dönem olduğunu gösteriyor. 2025 verilerinde ilk kullanım yaşı ortalama 22 olarak belirlenmiş; ilk madde olarak esrar öne çıkarken, ilk temasın büyük ölçüde arkadaş veya yakın çevre üzerinden gerçekleştiği görülüyor. “ Daha da önemlisi, "2024’te uyuşturucu bağlantılı nedenlerle 427 kişinin hayatını kaybettiği ve bu ölümlerin %37,5’inin 30 yaş altında gerçekleştiği TBMM kayıtlarına geçmiştir. “ Bence meseleye yalnızca “UYUŞTURUCU KULLANAN GENÇ” şeklinde bakmak büyük bir hata olur. Çünkü bağımlılığın arkasında; * aile bağlarının zayıflaması, * yalnızlık ve aidiyet eksikliği, * işsizlik ve gelecek kaygısı, * arkadaş çevresinin etkisi, * sosyal medya ve dijital ortamlar, * kolay erişim, (sentetik uyuşturucular ve bağımlılık yapıcı sentetik ilaçların artması) * spor, kültür ve sosyal faaliyetlerin yetersizliği gibi çok sayıda faktör bulunuyor. Sadece “yakala, cezalandır, tedavi et” anlayışı yeterli değildir. Asıl mücadele uyuşturucu gençle buluşmadan başlamalı. Spor alanları, gençlik merkezleri, meslek edindirme programları, psikolojik danışmanlık, aile eğitimi ve erken müdahale merkezleri güçlendirilmelidir. “Türkiye’nin 2024-2028 Ulusal Strateji Belgesi de özellikle gençlerde kullanımın azaltılmasını ve önleyici politikaların güçlendirilmesi." çalışmaları önemlidir. Uyuşturucu, gençlerin hayatına farklı yollarla girebiliyor. En tehlikelisi ise bunun zaman zaman sıradanlaştırılması ve tehlikenin fark edilmesinin gecikmesi. Çünkü uyuşturucuya başlayan her genç, sadece kendi hayatını değil; ailesini, çevresini ve geleceğini de etkileyen ağır bir sürecin içine giriyor. Bir genç neden uyuşturucuya yöneliyor? Merak mı? Arkadaş çevresi mi? Aile içindeki sorunlar mı? Yalnızlık mı? Gelecek kaygısı mı? İşsizlik ve umutsuzluk mu? Aidiyet arayışı mı? Bu sorulara cevap vermeden kalıcı çözüm üretmek mümkün değildir. En büyük görev aileden başlıyor Bazen çocuklarımızın maddi ihtiyaçlarını karşılamanın ebeveynlik görevimizi tamamladığını düşünüyoruz. Oysa gençlerin en fazla ihtiyaç duyduğu şeylerden biri dinlenmek, anlaşılmak ve değerli olduğunu hissetmektir. Genç insan kendisini değerli hissetmeli, bir yere ait olduğunu bilmeli ve hayatında ulaşabileceği hedefler görmelidir. Çocuğumuzun kimlerle arkadaşlık yaptığını, hangi ortamlarda bulunduğunu, hangi sorunlarla mücadele ettiğini bilmek; onu sorgulamak değil, onunla bağ kurmaktır. Çünkü uyuşturucuyla mücadelede en güçlü koruyucu duvarlardan biri sağlıklı aile iletişimidir. Öğretmenlerimiz de bu mücadelenin en önemli aktörleri arasındadır. Bir öğrencideki ani davranış değişikliğini, içine kapanmayı, okul başarısındaki düşüşü veya sosyal çevresindeki değişimi erken fark etmek bazen bir hayatı kurtarabilir. Bu nedenle okullarda rehberlik ve psikolojik danışmanlık hizmetleri güçlendirilmeli; öğretmenler ve aileler erken risk belirtileri konusunda daha fazla desteklenmelidir. Gençlere sadece “UZAK DUR” demek yetmez Gençlere uyuşturucunun zararlarını anlatmak elbette önemlidir. Ama gençlere aynı zamanda başka bir hayat seçeneği sunmak zorundayız. Spor… Sanat… Müzik… Mesleki eğitim… Kültür… Gençlik merkezleri… Üretim… İstihdam… Sosyal ve kültürel faaliyetler… Genç kendisini ait hissedeceği, yeteneğini gösterebileceği ve geleceğe umutla bakabileceği alanlar bulduğunda, onu zehirleyen çevrelerin etkisine karşı daha güçlü hâle gelir.. Bir genci kazanmak, bir geleceği kurtarmaktır Uyuşturucu bağımlılığına düşmüş bir genci yalnızca “bağımlı” olarak görmek de yanlıştır. O genç önce bir insandır. Onun yeniden hayata tutunması, eğitimine dönmesi, meslek edinmesi, ailesiyle bağlarını güçlendirmesi ve toplumun bir parçası hâline gelmesi için destek verilmelidir. Çünkü kaybettiğimiz her genç, aslında ülkenin geleceğinden eksilen bir değerdir. Bugün çocuklarımızı korumazsak yarın çok daha ağır bir bedelle karşılaşabiliriz. Bu nedenle artık birbirimize şu soruyu sormalıyız: Gençliğimizi kim koruyacak? Cevap açık: Hepimiz. Aile koruyacak. Okul koruyacak. Devlet koruyacak. Yerel yönetimler koruyacak. Toplum koruyacak. Gençlik Dernekleri koruyacak. Çünkü uyuşturucuyla mücadele, yalnızca bugünün güvenliği için değil, yarının Türkiye’sini korumak için verilen bir mücadeledir. Alarm zilleri çalıyor. Artık görmezden gelme zamanı değil. Bir gencimizi bile kaybetmemek için harekete geçme zamanıdır. Çünkü mesele artık birkaç gencin yanlış tercihinden ibaret değildir. Mesele, gençliğimizi kimlerin ve nasıl koruyacağı meselesidir. Uyuşturucu, gençlerimizin hayatına kimi zaman arkadaş çevresinden, kimi zaman internet üzerinden, kimi zaman da yaşadığı sosyal ve ekonomik sorunların yarattığı boşluktan giriyor. İlk adım çoğu zaman merakla atılıyor. Sonrası ise bağımlılık, aile dramı, eğitimden kopuş, suç, sağlık sorunları ve bazen geri dönüşü olmayan sonuçlar… Peki biz ne yapıyoruz? En kolay olanı yapıyoruz: Tehlike büyüdüğünde konuşuyoruz. Bir olay olduğunda tepki gösteriyoruz. Bir genç hayatını kaybettiğinde üzülüyoruz. Sonra gündem değişiyor. Oysa uyuşturucuyla mücadele bir olaydan sonra değil, olay gerçekleşmeden önce başlamalıdır. Bir gencin uyuşturucuya başlamasını önlemek, onu bağımlılıktan kurtarmaktan çok daha kolay ve çok daha değerlidir. Uyuşturucunun arzıyla mücadele ederken, talebin neden oluştuğunu da sorgulamak zorundayız. Genç neden uyuşturucuya yöneliyor? Kendisini neden yalnız hissediyor? Neden geleceğinden umutsuz? Neden arkadaş çevresinin etkisine bu kadar açık? Neden ailesiyle konuşamıyor? Neden okuldan, üretimden, spordan, sanattan ve toplumdan kopuyor? Bu soruların cevabını bulmadan yalnızca sonuçlarla mücadele edersek, sorunun kaynağı yaşamaya devam eder. Belki de bugün karşı karşıya olduğumuz en tehlikeli durum, uyuşturucunun bazı çevrelerde “normal bir şeymiş” gibi görülmeye başlanmasıdır. Buna asla izin verilmemelidir. Uyuşturucuyu masumlaştıran, özendiren, eğlence kültürünün bir parçası gibi gösteren her türlü anlayışla mücadele edilmelidir. Çünkü bağımlılık başladığında yalnızca bir madde hayatımıza girmez. Bir insanın iradesi, sağlığı, ailesi, eğitimi, işi ve geleceği de tehdit altına girer. Bir genci kurtarmak, bir aileyi kurtarmaktır Ve unutmayalım: Kaybettiğimiz her genç, yalnızca bir evladımız değildir; ülkenin geleceğinden eksilen bir değerdir. Bu nedenle artık şu soruyu yüksek sesle sormanın zamanı geldi: Gençliğimizi kim koruyacak? Cevap, “birileri” olamaz. Hepimiz. Ama özellikle de sorumluluk ve yetki sahibi olanlar. Çünkü bir ülkenin geleceğini korumak, yalnızca sınırlarını korumakla olmaz. Gençlerinin aklını, iradesini, sağlığını ve umudunu korumak da vatan savunmasının bir parçasıdır. "BENİM ÇOCUĞUM UYUŞTURUCU KULLANMAZ" DEMEYİN! UYUŞTURUCU ARTIK HER KAPIYI ÇALABİLİYOR. HİÇBİR AİLE KENDİNİ BU TEHLİKEDEN UZAK GÖRMESİN. ÇOCUKLARIMIZI KORUMANIN İLK ŞARTI,TEHLİKLEYİ KABUL ETMEK,BİLİNÇLİ OLMAK VE ONLARLA YAKINDAN İLGİLENMEKTİR. UNUTMAYALIM,ÖNLEM ALMAK İÇİN GEÇ KALMAYALIM! (Devam edecek) Bu haber 30 defa okunmuştur.
|
|
||||||||
|
Altyapı: MyDesign Haber Sistemi |
||||||||||
